Aman Yarabbi ne kar bu böyle… bu nasıl bir güzellik.Çoğu kişi durumdan şikayetçi. Sanırım ben hariç. Halimden oldukça memnunum. Zaten ne yapsam da Çanakkale’ye geç dönsem diye bakıyordum. Evde olmak, kitap okumak, özgürce şehirlerarası yolculuğa çıkmak gibisi yok azizim. Yanarım yanarım da boşu boşu verdiğim 30 ytl taksi parasına yanarım üstüne işittiğim laflarda cabası tabi…

Efendim geçen pazar günü öğle saatlerinde Çanakkale’ye gideceğim otobüs firmasını arayıp seferlerin iptal edilip edilmediğini sorduk; ‘yok öyle bir şey efendim niye iptal edilsin!!!’ cevabını aldıktan sonra kendimi halüsilasyon  görüyormuş gibi hissettim. Öyle ya dışarıda gerçekten kar olsaydı neden telefonu açan beyfendi çok garip bir şey söylüyormuşum gibi beni aşağılarcasına konuşsun ki! Neyse bende bu durumdan feyzalarak kocaman kırmızı valizimi, bilgisayarımı, küçük! valizimi, küçük!!! bir valiz büyüklüğündeki çantamı alarak yola koyuldum. Taksiyi kullanan beyfendinin sokağa girememesi sebebi ile (nedense sabahtan beri gelip geçen kamyona ve vosvosa rağmen ) yukarıki caddeye kadar elimdeki eşyalarımla çıktım. Bu sırada taksiye yaslanmış elinde sigarasıyla sinirli sinirli sürekli saatine bakarak beni bekleyen beyfendi kılını bile kıpırdatmamış aksine keyfimden yavaş geliyormuşum gibi bana söylenip duruyordu.Söylenmesi bütün yol boyunca da bitmedi. Neyse bütün yol boyunca o sokaktan gidemem bu caddeden geçemem derken 7 ytl’lik yolu tam 20 ytl’ye tamamladık. Helallik vermem için o kadar ettiği lafı sinirle reddederek otobus yazıhanesine girdim.  Öğlenleyin telefonda konuştuğum beyefendi gayet mahçup bir eda ile seferlerin iptal edildiğini ve ne zaman tekrar başlanacağını bilmediğini  söylediği an  kendimi hemen bir taksiye atarak evime geri döndüm. sonuç olarak ne oldu derseniz evimdeyim ve mutluyum hava soğukta olsa hangi arkadaşımla ne zaman buluşsam diye düşünüyorum. Özgür Antalya’ya gidiyor, bir çok arkadaşım okullarına geri döndü. Dönmeyenler zaten çalışıyor. Bu arada yeni bir kitaba başladım; Ayşe Kulin- Gece Sesleri. Gerçi bu kitabı ikinci defa okuyorum. Ve bir kitabı iki defa okuduğum halde her ikisinde de zevk duymak yeni çıkarımlar yapmak bir önceki okuyan ben ile şimdiki ben arasındaki farkları görebilmek harika bir şey… İkinci defa okunduğu halde hala keyif verecek bir kitabı yazmak ise… işte o başka bir şey bambaşka…